Działania w odpowiedzi na koronawirusa:

Rozwiązanie problemu kredytów zagrożonych, aby umożliwić bankom wspieranie gospodarstw domowych i przedsiębiorstw w UE

 

Komisja Europejska przedstawiła 16 grudnia 2020 strategię na rzecz zapobiegania narastaniu w przyszłości kredytów zagrożonych w całej Unii Europejskiej w wyniku kryzysu związanego z koronawirusem. Celem strategii jest zapewnienie gospodarstwom domowym i przedsiębiorstwom w UE stałego dostępu do potrzebnych im środków finansowych przez cały czas trwania kryzysu.

 

Banki mają do odegrania kluczową rolę w łagodzeniu skutków kryzysu związanego z koronawirusem poprzez zapewnienie finansowania gospodarki. Ma to podstawowe znaczenie dla wspierania ożywienia gospodarczego w UE. Biorąc pod uwagę wpływ koronawirusa na gospodarkę UE, oczekuje się, że wolumen kredytów zagrożonych wzrośnie w całej UE, chociaż nadal nie wiadomo, jaki będzie wymiar czasowy i skala tego wzrostu. W zależności od tego, jak szybko gospodarka UE wyjdzie z kryzysu związanego z koronawirusem, jakość aktywów banków – a co za tym idzie ich zdolność udzielania kredytów – może ulec pogorszeniu.

 

Valdis Dombrovskis, wiceprzewodniczący wykonawczy do spraw gospodarki służącej ludziom, powiedział: Historia pokazuje, że najlepszym rozwiązaniem jest zdecydowane rozwiązanie problemu kredytów zagrożonych na wczesnym etapie, zwłaszcza jeśli chcemy, aby banki nadal wspierały przedsiębiorstwa i gospodarstwa domowe. Dlatego też już teraz podejmujemy skoordynowane działania zapobiegawcze. Przedstawiona dziś strategia przyczyni się do szybkiego i trwałego ożywienia gospodarczego w Europie, pozwalając odciążyć bilanse banków dzięki usunięciu z nich tych kredytów i pomagając bankom w utrzymaniu akcji kredytowej.

 

Mairead McGuinness, komisarz do spraw stabilności finansowej, usług finansowych i unii rynków kapitałowych, stwierdziła: W wyniku pandemii wiele przedsiębiorstw i gospodarstw domowych znalazło się pod znaczną presją finansową. Głównym priorytetem Komisji jest zapewnienie, by europejscy obywatele i przedsiębiorstwa nadal otrzymywali wsparcie ze strony swoich banków. Przedstawiliśmy dzisiaj zestaw środków, które – zapewniając ochronę kredytobiorców – mogą pomóc zapobiec wzrostowi wolumenu kredytów zagrożonych podobnemu do tego, który nastąpił po ostatnim kryzysie finansowym.

 

Aby na wczesnym etapie zapewnić państwom członkowskim i sektorowi finansowemu narzędzia niezbędne do rozwiązania problemu wzrostu wolumenu kredytów zagrożonych w unijnym sektorze bankowym, Komisja proponuje szereg działań, służących czterem głównym celom:

  1. Dalszy rozwoju wtórnych rynków aktywów zagrożonych. Dzięki temu banki będą mogły przenosić kredyty zagrożone ze swojego bilansu, zapewniając jednocześnie dalszą wzmocnioną ochronę dłużników. Kluczowym krokiem w tym procesie byłoby przyjęcie wniosku Komisji w sprawie podmiotów obsługujących kredyty i nabywców kredytów, który jest obecnie omawiany przez Parlament Europejski i Radę. Przepisy te wzmocniłyby ochronę dłużników na rynkach wtórnych. Komisja dostrzega zalety ustanowienia centralnego elektronicznego centrum danych na szczeblu UE w celu zwiększenia przejrzystości rynku. Takie centrum funkcjonowałoby jako repozytorium danych będące podstawą rynku kredytów zagrożonych w celu umożliwienia lepszej wymiany informacji między wszystkimi zaangażowanymi podmiotami (sprzedawcami kredytów, nabywcami kredytów, podmiotami obsługującymi kredyty, spółkami zarządzania aktywami i prywatnymi platformami kredytów zagrożonych), tak aby kwestia kredytów zagrożonych została skutecznie rozwiązana. Na podstawie konsultacji publicznych Komisja zbadałaby kilka możliwości ustanowienia centrum danych na szczeblu europejskim i określi najlepszy sposób rozwiązania tej kwestii. Jedną z opcji mogłoby być utworzenie centrum danych poprzez rozszerzenie zakresu kompetencji istniejącej europejskiej bazy danych.
  2. Reforma unijnych przepisów dotyczących niewypłacalności przedsiębiorstw i odzyskiwania długów. Umożliwi ona konwergencję różnych ram prawnych dotyczących niewypłacalności w całej UE, przy jednoczesnym utrzymaniu wysokich standardów ochrony konsumentów. Większa konwergencja w zakresie postępowań upadłościowych zwiększyłaby pewność prawa i przyspieszyłaby odzyskiwanie wartości zarówno na korzyść wierzyciela, jak i dłużnika. Komisja wzywa Parlament i Radę do szybkiego osiągnięcia porozumienia w sprawie wniosku ustawodawczego dotyczącego minimalnej harmonizacji przepisów dotyczących przyspieszonej egzekucji z zabezpieczenia na drodze pozasądowej, który Komisja zaproponowała w 2018 r.
  3. Wspieranie tworzenia krajowych spółek zarządzania aktywami i współpracy między nimi na szczeblu UE. Spółki zarządzania aktywami są podmiotami, które zapewniają pomoc bankom borykającym się z trudnościami, umożliwiając im przenoszenie kredytów zagrożonych z ich bilansów. Pomaga to bankom koncentrować się na kredytowaniu rentownych przedsiębiorstw i wypłacalnych gospodarstw domowych, a nie zarządzać kredytami zagrożonymi. Komisja jest gotowa wspierać państwa członkowskie – jeżeli sobie tego zażyczą – w tworzeniu krajowych spółek zarządzania aktywami i zbada, w jaki sposób można by zacieśnić współpracę poprzez ustanowienie unijnej sieci zrzeszającej krajowe spółki zarządzania aktywami. Chociaż krajowe spółki zarządzania aktywami mają duże znaczenie, ponieważ korzystają z krajowej wiedzy fachowej, unijna sieć krajowych spółek zarządzania aktywami mogłaby umożliwić podmiotom krajowym wymianę najlepszych praktyk, egzekwowanie standardów w zakresie danych i przejrzystości oraz lepszą koordynację działań. Sieć krajowych spółek zarządzania aktywami mogłaby ponadto wykorzystywać centrum danych do koordynowania i współpracy w celu wymiany informacji na temat inwestorów, dłużników i podmiotów obsługujących. Dostęp do informacji na temat rynków kredytów zagrożonych będzie wymagał przestrzegania wszystkich odpowiednich przepisów dotyczących ochrony danych osobowych w odniesieniu do dłużników.
  4. Środki zapobiegawcze. Chociaż unijny sektor bankowy znajduje się ogólnie w znacznie lepszej sytuacji niż po kryzysie finansowym, reakcje państw członkowskich w zakresie polityki gospodarczej są nadal zróżnicowane. Ze względu na szczególne okoliczności obecnego kryzysu zdrowotnego władze mają możliwość wdrożenia w razie potrzeby zapobiegawczych środków wsparcia publicznego w celu zapewnienia dalszego finansowania gospodarki realnej na mocy unijnej dyrektywy w sprawie naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków oraz ram pomocy państwa.